விருப்பமிகு காரணங்கள்
இல்லாமல் இல்லை
அவளை கண்டதும்
காதல் வர

என் அதீத ஆசையெல்லாம்
என் மனம் கஷ்டப்பட்டும் போது
என் வார்த்தையை கேட்க
ஓர் துணை வேண்டும் என்பதே

சிரிப்பு அவளுடையது என்றால்
மனம் திசை மறந்து விடும்

மௌனமாக உரையாடும்
கண்ணோட்டமே
ரொமான்ஸ் ஆரம்பிக்கும் இடம்

சுவாசமும் மெதுவாகவே நகரும் போது
காதல் வேதனையாய் தங்குகிறது

உன்னோடு நானாக
நமக்கே நமக்கான
இந்நொடிகள்
நம் வாழ்வின்
பொக்கிஷமே

இதயம் ஒருவரை
நினைக்கும் போதும்
உலகம் மெதுவாக
இயங்கத் தொடங்குகிறது

உயிர்வரை சென்று
சுகமாய் எரிக்கும்
இவ் வெப்பம்
போதும்
பல நாட்கள்
நான் குளிர்
காய்ந்திட

ஒருவர் அருகில் இருப்பதே
பல கவலைகளை
மறக்க வைக்கும் மருந்து

தழுவிச்செல்லும்
தென்றலாய்
உன் நினைவும்
மனதை வருடிச்செல்கிறது