விழிகள் பேசும் காமம்
வாய் பேசுவதைத் தேவையற்றதாக்கும்

வாடிய மலரைப்போல்
உயிறற்று கிடக்குறது
வாசிக்க நீயின்றி வரிகள்...

வியந்து போகிறேன்
எப்படி வியாபித்தேன்
என்று
உன்னிதய கூட்டில்

தடிமனதை மீறி
விரல்கள் தேடும் ஆசை
காமத்தின் கவிதை

விரலின் தொடுதலில்
உயிர் நடுங்கும் தருணம்தான்
காதல் நிஜமாகும் தருணம்

விழிகளால் தொடும் ஆசை
தோலில் எழுதும் கவிதை

காணாத போது
காண தவித்த
கண்கள்
உனை கண்டபின்
ஏனோ விழி
காண தயங்குது

மௌனத்தை விரல்கள்
வாசிக்கும் பொழுது
காதல் மெழுகு போல உருகும்

நீ அருகில் இல்லாத நேரங்கள் கூட
உன் நினைவுகளால் நிறைந்திருக்கின்றன
காதல் என்றால்
ஒருவரின் இல்லாமையிலும்
அவரை உணர்வதுதான்

நினைவுகளில் தங்கும் ஒருவர்
வாழ்வில் நிரந்தரமாகி விடுகிறார்