தோற்று மட்டும் போகவில்லை
தொலைந்தும் போய்விட்டேன்
உன்னொற்றை பார்வையில்

மழை தரும் மண்வாசனை போல
காதலின் நினைவுகள்
மனதின் அடுக்குகளில்
நிதமாக தேங்கி இருக்கின்றன

திடீர் மழையாய்
நீயும் அவ்வப்போது
நனைக்கிறாய்
காதல் மழையில்
கன்னத்தை தீண்டி

மனதை தாண்டி
உயிரை கலந்துகொள்ளும்
அன்பு தான்
காலத்தை மறக்க வைக்கும்

கண்களை மூடினாலே
கனவாக வந்து
தங்கி கொ(ல்)ள்கிறாய்
விழிகளுக்குள் விலகாமல்

மூச்சின் வெப்பம் கூட
மௌனத்தை எரித்து விடுகிறது

நீ பேசினாலும் வலிக்கிறது
நீ பேசாவிட்டாலும்
வலிக்கிறது இரண்டும்
அற்ற நிலையில்
இதயம் கிடந்து துடிக்கிறது

தொடுதலில் மறைந்திருக்கும் நெருப்பு
இரத்தத்தையே சுழற்றுகிறது

உனை தேடி
மனம் தொலையவே
ஊடலை தருகிறாயா

மூச்சு நெருங்கும் இடைவெளி தான்
காதலின் உண்மை தூரம்