வார்த்தையின்றி கூட பாசம் பரவி
இதயத்தை ஒரு மென்மையான
இசையாக ஆக்குகிறது

அன்பு சொல்லப்பட
வேண்டியதல்ல
அது உணரப்பட வேண்டியது

தென்றலாய் தீண்டுகிறாய்
புயலாய் சரிகிறது
மனம் உன்னிடத்தில்

இப்போது என்ன செய்துக்
கொண்டு இருப்பாய் என்று
எப்போதும் நினைத்துக்
கொணடே என்
நிமிடங்கள் நகர்கின்றன

புயல் பார்வையில்
சாய்ப்பதும் ஏனடா
உன் தென்றல்
பார்வையே போதுமே
நான் வீழ்ந்திட

இதயத்தின் ஆழத்தில்
பிறக்கும் காதல்
உடல் மொழியில்
இசையாக வெளிப்படுகிறது

உன் கனவின் மெல்லிசையில்
நான் உறங்கினேன்
என் வாழ்கையின்
மறக்க முடியாத
உணர்வு ஆகிவிட்டாய்

கண்ணின் வலியில்
புன்னகை மறைந்தால்
ஆசையின் அடையாளம்
தெளிவாகும்

நெருக்கம் வளர வளர
மௌனம் கூட இனிமையாகிறது

உன்
விழிகள் பேசிட
என்
மொழியும்
நாணம் கொண்டது...