மூச்சுகள் ஒன்றாக கலந்தால்
நேரமே நிற்கும்

மூச்சில் கலந்து வரும் நெருக்கம்
நேரத்தை நின்றுவிடச் செய்கிறது

அவளின் சுவாசம்
நெருக்கமானதாய் இருந்தால்
வெளிச்சம் தேவைப்படாது

கண்களில்
காதலை கலந்து
பார்வையால்
ஏற்றிய ஜோதி
அணையாது
ஆடிக்காற்றிலும்
நீ அணைக்காமல்

காதல் என்பது ஒரு மலர்
அதன் மணம் என்றும் மறையாது

யார் என்னை
தாழ்த்தி பேசினாலும்
நீயெனை எப்போதும்
உயர்ந்த இடத்திலேயே
வைத்திருக்கிறாய்
அன்பே உன்னிதயத்தில்

கரை தொட
ஓயும் கடலலை
உன் கரம்
பட வீசும்
நம் காதலலை

இருளையும் ரசிக்க
தோணுது
நீ மௌனமாய்
பேசும் போது

காதல் என்பது
நினைவுகளின் விதை
கனவுகளின் அறுவடை

இரு இதயங்கள்
ஒன்றாக சுவாசிக்கும் தருணம்
பனித்துளியில் பூக்கும்
மலரை விட நிச்சயம் அழகு