மூச்சின் சலனத்தோடு கலந்து
இச்சையின் அலை எல்லைகளை
மீறி உடல் முழுதும் பரவுகிறது

பாதையில் நடப்பதற்கே
யாரோ சேர வந்திருக்கிறார்கள்
என்று தோன்றும் நேரம் காதல்தான்

பாசம் சில நேரம்
வார்த்தையற்ற
புயலாக மாறுகிறது

நீள வேண்டும்
இந்நொடிகள்
நினைத்து நினைத்து
ரசித்திட
நம் நிமிடங்களை

இறுகப் பற்றும்
உன் விரல்கள்
உணர்த்துவதெல்லாம்
உனக்குள்
நான் என்பதே

உன் நினைவுகளுக்கு
உருவம் கொடுத்தால்
உலகின் அழகிய
சிலை நீதான்

ஜன்னலை
பூட்டியபின்னும்
காட்சியை
ரசிக்க தவறாத
விழிகளைபோல்
மனதை பூட்டியபின்னும்
உன் நினைவுகளை
நினைக்க தவறியதில்லை
மனம்...

என் இதயத்தைக் கேட்டால்
அது உன் பெயரையே
மெல்லிசையாக
மெல்லிசையாக உச்சரிக்கும்

அருகில் சாயும் மூச்சு
இதயத்தில் தீப்பொறியை ஏற்றுகிறது

முகம் அசையாமல்
இதயம் மட்டும்
துடிக்கவைத்தால்
அது ஆசையின்
சிறு தொடுதல்தான்