காகித பூவிலும்
காதலின் நறுமணம்
உன் நேசத்தின்
நெருக்கத்தில்

சுருங்கிய இடைவெளிகளில்
உணர்வுகள் பரவ
காமம் சின்ன ஓவியம் போல
வர்ணம் சேர்க்கும்

ஒருவரின் நினைவு வந்தாலே
மனம் சற்று இலகுவாகி விடுகிறது

மனதை தாண்டி
உயிரை கலந்துகொள்ளும்
அன்பு தான்
காலத்தை மறக்க வைக்கும்

மழை வீழ்வதை விட
ஒரு மௌனக் கண்விழி
அதிகமாக நனைக்கும்

விரல்கள் தேகத்தில்
பயணம் செய்யும் போது
ஆசை உயிர் பெறுகிறது

நிமிடங்கள் பேசாத
நாளில் கூட
நினைவுகள்
உரையாடுகின்றன

நேரமெல்லாம் பேச விருப்பம்
ஏற்படும்போது
அது காதலின் ஆரம்பம்

பல நேரங்களில்
மையில் கரைக்கின்றேன்
சில நேரங்களில்
விழிகளில் விதைக்கின்றேன்
உன் மீதுள்ள
காதலை

நெருக்கம் வார்த்தைகள்
இல்லாமல் ஏற்பட்டால்
அதுதான் உண்மையான காதல்