உன் அரவணைப்பில்
ஒரு மழையின் குளிர் இருக்கிறது
ஆனால் உன் முத்தத்தில்
ஒரு தீயின் வெப்பம் இருக்கிறது

நெருக்கம் அதிகமானால்
மௌனமும் உரையாடலாகும்

மழைச்சாரல் அன்றி
மார்கழியின் அழகை கண்டேன்
உன்னை அனுசரித்து
வாழும் காதலால்

இதயத்தில் உருவான இசை
அவளின் சிரிப்பால் தான் பிறந்தது

நெருக்கமில்லாத காதலின்
மென்மைதான் வாழ்நாளை
முழுவதும் நினைவில் நிற்கும்

நீ புன்னகை காட்டி
நடந்து வரும் வீதியெங்கும்
உள்ள பூக்கள் கூட
தலை கவிழ்ந்து கொள்ளும்
உன் இதழ்களோடு
போட்டியிட முடியாமல்

வான் திரைக்குள்
ஒளிந்து கொண்டாலும்
நிலவொளியின்
துணைக்கொண்டு
உனையடைவேன்
என்னவனே

அந்த ஒரு புன்னகை
மூச்சை நிறுத்தி
காலத்தை உறைக்கும்

நினைவில் வாழ்வதுதான்
காதலென்றால்
நிஜமாகவாவே
வாழ்வேன் உனக்காக

விழித்தது
உன் விழிகளில்
என்றால்
என் விடியலும்
அழகே