மௌனமாக
நீர் ஒட்டும் கண்ணொட்டம்
ஒரு வாழ்நாளுக்கு
காதல் பாவனையாகிவிடுகிறது

திறக்காத கதவுகளுக்குள்ளே
இருவரின் மூச்சும் கரைகிறது

என் அத்தனை
எதிர்பார்ப்புகளும்
நீயென்ற
ஒற்றை சொல்லுக்குள்ளேயே
அடங்கும்

எண்ணம் போல்
வாழ்க்கை
வண்ணமாய் உன்னால்

ஆள்கின்றாய்
அன்பில் வாழ்கின்றேன்
மன மகிழ்வாய்

மழைத் துளியில் விழும்
துளிர் போல
என் உள்ளத்தில் பிறந்தது காதல்

சிறு சலசலப்பும்
எனை ஏமாற்றுகிறது
உன் வருகையோயென
நினைக்க வைத்து

ஒருவர் அருகில் இருப்பதே
மனதின் பெரிய பாதுகாப்பு

விரல் தொடாமல்
வாசலில் நின்று பேசும்
ஒரு பார்வை தான்
காதலின் நெகிழ்வான மொழி

இதயம் மௌனமாக
பேசும் பொழுதே
உண்மையான காதல் பிறக்கிறது