நான் என்றோ
தொலைந்தேன்
உன்னுள்
உனக்குள் நான்

உறங்கும் பொழுதும்
உறங்கா நிஜம்தான்
காதல் நினைவுகள்

வெண்ணிலாவின் ஒளியில்
என் காதல் உன்னை கண்டது

சில அஸ்த்தமனங்கள்
ஏனோ
விரும்புவதேயில்ல
விடியலை

மாலையின் சிவந்த வானத்தில்
காதல் ஒரு மென்மையான
நிழல் போல
மனதை சுற்றி ஆடும்

காணவில்லை
என்று தேடியதில்லை
நீயும் நானும்
தொலைந்தால்
நமக்குள்
தான் என்றுணர்வதால்
நம் மனங்கள்

மூச்சுகள் மோதும் நொடி
நேரம் தன் பாதையை மறக்கிறது

உன்னில்
கரைந்த
நிமிடங்கள்
நான்
ரசித்த
தருணங்கள்

இதயம் தொடும் இடம்
வாழ்க்கையின் அமைதி

அன்பால் தொடாத
பாதை கூட
அழகாக மாறும்