எத்தனையோ பேசிய
எத்தனையோ வாதாடிய
இதழ்கள் ஏனோ மௌனம்
தழுவின நாம் ஒன்றாய்
சந்தித்த போது அன்பே

புரியாமலே
நெருங்கிய வார்த்தைகள்
உருக்கமாக காதலிக்கச் செய்கின்றன

உன் விரல்கள்
என்மீது ஓடும் போதே
என் உடல் உருகுகிறதே

இதயத்தின் ஒவ்வொரு
துடிப்பிலும் உன் ஞாபகங்கள்
கலந்திருக்க நீ தொலைவில்
இருந்தாலும் என் நினைவுகளில்
என்றும் பக்கம் தான்

நேரமில்லை என்றாலும்
ஆசைக்கு எல்லை இல்லை
என்ற உண்மை
அவளிடம் தெரிந்தது

உனக்காக
எழுதும் வரிகளை
மனதுக்கே அஞ்சல்
செய்துகொள்கின்றேன்
வேறுயாரும்
ரசித்திட கூடாதென்று...

நாற்றோடு
கதை பேசும்
காற்றாய் மனதை
உரசுகிறாய்
நீ காதல்
மொழி பேசி

இருளில் கூட
பொலிவூட்டும் ஒன்று இருந்தால்
அது காதலின் தீப்பொறி

மனம் தன்னுடைய திசையை
கண்டுபிடிக்காத தருணமே காதல்

எழுதவே நினைகிறேன்
உன் மேலான
அத்தனை காதலையும்
என்னை நேரில்
பார்க்கும்போது
உன் கண்கள் பேசும்
மொழிதனை பார்க்கவே
என் கண்கள்
தவம் கிடைக்கின்றது கள்வனே