பகலில் வாழும்
நட்சத்திரங்களாய்
பரிணமிக்காமலேயே
போய்விடுகிறது
பக்குவப்பட்ட காதல்கள்

பேசியவர்கள் பேசாமல்
போனால் பேசியதை
எல்லாம் பேசிப் பேசியே
கொல்லும் நினைவுகள்

சுவாசிக்கச் சில நொடிகள்
தாமதமானால் பரவாயில்லை
ஆனால் அவள் முத்தம்
தாமதமானால் இதயம் சிதறும்

முகவரி இல்லாத இடத்தில் கூட
ஒரு மெல்லிய வாசனை வழியாக
தேடி சென்று அடையக்கூடியதுதான்
உணர்வுப் பிணைப்பு

விரல்கள் தேடிக் காணும் இடங்கள்
விருப்பங்களின் பரிசோதனை

கைகளைப் பிடித்து விடும்
தருணம் இல்லை என்றாலும்
மனதை பிடித்துவிட்டாள்

சுமக்கின்றேன் என்று
அதிக வலிகளை
கொடுக்காதே
உடைந்திடும் என்னிதயம்

விரல் நகரும்
ஒவ்வொரு திசையும்
ஒரு காதல் கவிதைபோல
உணர்ந்தேன்

மென் தீண்டலில்
பதித்தான் அழுத்தமாய்
காதலை முத்திரையாய்
முத்தத்தில்

நீயின்றி ஒரு நாள்
கழிக்க முடியாது
என நினைக்கிறேன்
அப்போதே
என் காதல் எவ்வளவு
ஆழமோ புரிகிறது