மௌனத்தில் பேசத் தெரிந்த
ஒரே மனிதா என் காதலின்
மொழிபெயர்ப்பாய் இருந்தாய்

இதயம் சிலரை
கண்ணால் அல்ல
மூச்சால் நினைத்துக்கொள்கிறது

உன் நினைவுகளோடு
பேசிப்பேசி
ஊமை மொழியும் கற்றுக்கொண்டேன்

பூக்கள் உதிர்ந்த பின் கூட
அதன் மணம் மாறாதது போல
சில காதல்கள் என்றும் வாடாது

தூரம் வலியை
கொடுத்தாலும் சுகமே
நினைவுகள்
உன்னை சுற்றியே
சுழன்று கொண்டிருப்பதால்

காதல் வந்தால்
வாழ்க்கை
இசையாக மாறும்

ஜன்னலை
பூட்டியபின்னும்
காட்சியை
ரசிக்க தவறாத
விழிகளைபோல்
மனதை பூட்டியபின்னும்
உன் நினைவுகளை
நினைக்க தவறியதில்லை
மனம்...

உன் சுவாசம்
என் உயிரில்
அவசியமான பாடல்
போல இருக்கிறது

நேரம் நிற்கும் இடம்
காதலின் பார்வை

உன்னைக் காதலிக்க
ஆரம்பித்த நாளிலிருந்து
என் உலகமே புதிதாக மாறிவிட்டது