நீ தாமதமாக வந்தாலும்
அது தனி அழகே
நீ கோபமாக சென்றாலும்
அது பேரழகே

மாட்டிய கொலுசில்
மனசையும் கோர்த்து
விட்டாயா
ஒலிக்குமிசையில்
உன்பெயர் கேட்குதே

நெருக்கம் ஒரு சுகம் அல்ல
அது ஒரு புயல்

தோளில் சாயும் அந்த அமைதி
வார்த்தைகளைத் தேவையற்றதாக்குகிறது

மனதை கொள்ளை கொள்ளும்
வார்த்தைகளில் காதல் இல்லை
உணர்வுகளை புரிந்துகொள்ளும்
மனதில் மட்டுமே உள்ளது

அருவமான உணர்வு தான் காதல்
ஆனால் அதுவே வாழ்வின் வடிவம்

மெளனமான இரவுகளில்
தோளில் சாயும் நிமிடம்
வாழ்க்கையின் மறக்க முடியாத சுருக்கம்

காதல் வந்த பிறகு
மனம் தனக்கே
ஒரு புதிய முகவரியை
கண்டுபிடிக்கிறது

கண்கள் சந்திக்கும்
ஒவ்வொரு தருணமும்
ஒரு கவிதையாக மாறுகிறது

வேட்டியில் கரையாய்
படிந்து விட்டாய்
மனதில் அழித்தாலும்
அழியாத அழகிய
காதல் கறையாய்
உயிரே