உன் உதடுகள்
என் உதடுகளை தொடும் பொழுது
எங்கு சொர்க்கம் என்பது புரிகிறது

இடைவெளிகள் சற்றுக்
கூடுதலாக அதிகரிக்கும்
போதுதான் உன்
மீதான அதீத காதலை
கண்ணீரோடு உணர்கிறேன்

நீ தூரத்தே என்ற
துக்கம் இல்லை
பக்கத்தில் இல்லை என்ற
ஏக்கம் மட்டுமே

மௌன மின்னல்களில்
மறைந்திருக்கும்
காதலின் தீபம்

அன்பில் நிரப்புகிறாய்
மனதை என்றும் வற்றாத
நிறைகுடமானது
நம் வாழ்க்கை

தடுமாறும் சுவாசத்தில் கூட
அவளது வாசனை தங்கியிருந்தால்
அது ரொமான்ஸ்

உனக்காக என் தூக்கத்தை
தொலைத்ததால் இன்று
உன்னையும் தொலைத்து
விட்டு தாங்க முடியாமல்
தவிக்கின்றேன் நான்

தேடிக்கிடைத்தால்
என்ன செய்வது
எனவே நீ யென்
தெவிட்டாத தேடலாகவே
இருந்துவிடு

நீ காதலோடு தந்த தேநீரின்
ருசியை உன்னோடு அமர்ந்து
அருந்தும்போது தான்
உணர முடியும்

தொட்டதில்லை என்றாலும்
இதயம் அவளின்
தொடுதலை உணர்கிறது