காதல் ஒரு மெளன கீதம்
ஆசை ஒரு தீவிர உணர்வு
இரண்டும் சேரும்போது
இருவரும் ஒரே ஆத்மாவாகிவிடுகிறோம்

உன் காதலோடு சேர்ந்து வரும்
அந்த சிறிய possessiveness கூட
என்னை இன்னும்
அதிகமாக உன்னிடம்
விழ வைக்கிறது

பாசம் சில நேரம்
வார்த்தையற்ற
புயலாக மாறுகிறது

மூச்சின் இடைவெளியில் கூட
இச்சையின் தீ எரிந்து
கனவுகளுக்குள் மறைந்த
விருப்பங்களை எழுப்புகிறது

ஆசையின் நெருப்பு
மூச்சின் இடைவெளியிலேயே
பெருகி எரிகிறது

விழிகள் சந்திக்கும் நேரம்
பேச வேண்டிய வார்த்தைகள்
மவுனமாகின்றன

பார்வையில் விழுந்த அந்த நொடி
மனம் நிலையாக தங்கிவிட்டது

பாசத்தின் மெளனம்
சில சமயங்களில்
சொற்களைக் காட்டிலும்
பெரிதாக உரையாடும்

ஊருக்குத்தான் ஊரடங்கு
நம் உள்ளத்திற்கல்ல
என்று நான்
நினைத்தவுடன்
மனதுக்குள்
வந்து விடுகிறாய்
உலாவ அன்பே
அந்த நிலாவாக

சிறிய தொடுதலால்
உருவாகும் வெப்பம்
நூறு வார்த்தைகளைக் காட்டிலும்
ஆழமான காதலை சொல்கிறது