விழிகள் சந்திக்கும் நேரம்
பேச வேண்டிய வார்த்தைகள்
மவுனமாகின்றன

பார்வை ஒன்றில் அழகு இருந்தது
அதிலிருந்தே தொடங்கியது நெருப்பு

என் உயிரை
தாங்கி
கொண்டிருப்பது
உன் அன்பு

விரல் தொடுதலில்
தோன்றும் ரோமான்ஸ்
விரைவில் கனவாக மாறும்

பார்வையில் மிதக்கும் சுகம்
சொற்களால் விவரிக்க முடியாதது

உன் மூச்சின் வெப்பம்
என் உதட்டில் உறங்கும் போது
உலகமே மறந்துவிடுகிறது

மூச்சின் மென்மையான அசைவில்
காதல் நிழலாய் வந்து
மனதை சுற்றி பிணைக்கிறது

மனதை புரிந்தும்
வலியை தருகிறாயே
என்ற வருத்தமிருந்தாலும்
உன்னை கோபிக்கவோ
வெறுக்கவோ
எப்போதும் துணிந்ததில்லை
இந்த மனம்
அத்தனை காதல் உன்மீது

மௌனத்தில் விளங்கும் காதல்
சத்தமில்லா கவிதையைப் போல்

கை கை சேரும் அந்த சூடு
பேசாத கதைகளை சொல்லுகிறது