உரையாடலை வேண்டாமென்று
சொல்லும் மௌனமும்
காதலின் தீவிர ஆசையை சொல்கிறது

என் மனதில்
நீ வந்த பிறகு தான்
மழை பிடிக்க ஆரம்பித்தது

நீயின்றி ஒரு நாள்
கழிக்க முடியாது
என நினைக்கிறேன்
அப்போதே
என் காதல் எவ்வளவு
ஆழமோ புரிகிறது

காற்று தட்டும் நேரம் கூட
பாசத்தின் வெப்பத்தை
தாங்க முடியாது

பார்வை மோதும் இடத்தில்
மெழுகுவர்த்தி வேதனையாக கரையும்

உறங்கி கிடக்கும்
கண்களுக்குள்
கிறங்கி கிடக்கு
உன் நினைவு
உறங்காமல்

சிரிப்பை பார்க்கும்போது
மனசு தானாகவே ஜெபம் போல
அமைதி அடைகிறது

நெருக்கத்தில் வரும்
ஒவ்வொரு இதயத் துடிப்பும்
கவிதையாகிறது

சுவாசத்தில் கலக்கும் பேராசை
இமைகளில் கதைகள் எழுதும்

நிஜமோ நிழலோ
நித்தம் கலைத்துசெல்கிறாள்
என் உறக்கத்தை