நீயிருக்கும் இடம்
வெப்பமான நிலம்
அங்கே என் உயிர்
ஒவ்வொரு முறை புதிதாக பூக்கும்

மூச்சை மறந்து
ஓர் அலையாய் மாறும்
நொடியில் தான்
உணர்ச்சியின் உண்மை வெளிப்படும்

உன் கண்களில்
நான் காணும் விண்மீன்கள்
என் இரவுகளை
ஒளி நிறுத்தும் கனவுகள்

உலகில் ஒருவருடைய
அன்பிற்கு அடிமையாகி
விடாதீர்கள் இங்கு
யாருடைய அன்பும்
நிரந்தரம் அல்ல

வாசித்த பின்னும்
தொடர்கிறது
உன் வரிகள்
என் மன ஏட்டில்
வார்த்தைகளாய்
காதலுடன் அழகாக

நெருக்கம் என்பது
தொட்டால்தானில்லை
நெஞ்சில் இடம் வைத்தாலே போதும்

தழுவலில் உருகும் உடல்
இரவின் இரகசியத்தை
வெளிப்படுத்துகிறது

உன் வாசனை கூட
என் உணர்வுகளை
அலைக்கழிக்கிறது

அவளின் புன்னகை
ஒரு சிறிய தருணம்
ஆனாலும் என் நாளையே
மாற்றிவிட்டது

வெற்றிடம்
என்று ஏதுமின்றி
மனமெங்கும்
நிறைந்து விட்டாய்
என் சுவாசமாய்