தொலைவில்
உன் குரல்
கேட்டாலும்
மனமேனோ
பறக்கின்றது
பட்டாம்பூச்சாய்

மூச்சின் வேகத்தில்
கிளர்ந்த விருப்பம்
இரவின் இருளை
நெருப்பாக மாற்றுகிறது

விழிகளால் எழுதும் ரகசியங்கள்
இதழ்களில் தீண்டுதலாய் மீளும்

இத்தனை அராஜகம்
எதற்கு அன்பாய்
ஒரு பார்வையை
வீசியிருந்தாலே
அடிமையாய்
வீழ்ந்து கிடப்பேனே
உன்னிடத்தில்

உலகம் முழுதும் மறைந்தாலும்
என் இதயத்தின் இடுக்கில்
நீ என்றும் ஒளிவழி

நிறைவேறாத
காதல் என்று
தெரிந்த
பிறகும் காதலிப்பதற்கு
தைரியம் வேண்டும்

தோளில் ஓயும்
ஒரு சுவாசம்
வாழ்வை மறக்க வைக்கும்

மௌனமாக இருந்தாலும்
காதல் சத்தமில்லாமல் வாழ்த்தி விடும்

புதைந்து போகிறது
என் கோபங்களும்
உன் காதலின் ஆழத்தில்

கடலோசையையும்
ஜெயித்து விடுகிறது
உன் நினைவோசை
நிசப்தமாய்
பேசி மனதில்