இது தான்
காதலென்றால்
சற்று தூரமாகவே
இருந்துவிடு
உன் நினைவெனை
தொட்டு கொண்டே
இருக்க
சுகமான இம்சயாய்

துன்பக்கடலில்
தத்தளித்த போது
துடுப்பாயிருந்து
கரை சேர்த்தாய்

உறங்கியவளை எழுப்பி
கனவிலும் இக்காதலை
தந்து செல்லும் உன்
நினைவை என்ன செய்ய

பார்வையால் தொடும்
ரொமாண்டிக்ஃகே
முத்தங்களின் அர்த்தத்தை மீறுகிறது

காற்று போல நுழைந்து
ஓராயிரம் நினைவுகளாகக் கலந்துவிட்டாய்

எப்போது படித்தாலும்
உயிரோட்டமாகவே
இருக்கின்றது
உன் வார்த்தைகள்
எனக்கான வரிகளாக

தோளில் சாயும்
அந்த நிமிடம்
வாழ்க்கையே ஒளிப்படமாக
காட்சியளிக்கிறது

மூச்சு அருகில் உணரப்படும் போது
காலம் மெதுவாக நடக்கிறது

உள்ளத்தில் உள்ளதை
பரிமாற்றம் செய்ததால்
அவனும் அவளும் மறைந்து
அவர்கள் ஆகினர்

போர்வைக்கு
அடங்காத
குளிரும்
உன் தோள்சாய
அடங்கிப்போனது...