மெளனத்தின் நடுவே
சுவாசமும் தீண்டலும்
கதைகளைப் பேசும்

அன்பு எப்போதும்
சிரிப்பை தராது
ஆனால் சிரிக்க காரணம் தரும்

கண்களில் தேங்கிக்கிடக்கும்
காதலை
இதழ்களில் உதிர்துவிடு
என்னிதயமும்
கொஞ்சம்
உயிர் வாழட்டும்

நெஞ்சில் எழுதப்பட்ட பெயர்
காலம் கிழித்தாலும் அழிவதில்லை

கண்களை மூடும்போதெல்லாம் நீ
கனவுகளைத் தாண்டி
உணர்வாக நழுவுகிறாய்

இதயம் இருப்பது
என்னமோ எனக்குள் தான்
ஆனால் அது துடிப்பது என்னமோ
உனக்காக மட்டும் தான்

அருகில் இல்லாததால்தான்
ஒவ்வொரு நினைவும்
தீக் கனலாய் நெஞ்சை உருக்கிறது

உடலுக்கு வெளியே
உயிர் நின்றாலும்
உயிர் வாழ முடியும்
என்பதை நீ விலகியபோது தான்
உணர்ந்து கொண்டேன்

உன் புன்னகை
என் உலகத்தைக் கவர்ந்தது
உன் மௌனம்
என் இதயத்தை
உன்னிடம் கட்டுப்படுத்தியது

ஆயிரம் மேகங்கள்
வந்து போனாலும்
என் வானத்திற்கு
நீ ஒருவன் மட்டுமே
நிரந்தர நிலவு