ஒரு விழிக்கு
தடை போட்டாலும்
மறு விழியில்
ரசிப்பேன்
இருவரி கவிதையாய்
உன் விழிகளை

மனமோ
உன்னில் லயித்திருக்க
நீயோ சற்றும்
சலனமின்றி
இருக்கின்றாயே
கண்ணாய்
என் கண்ணா

நீ பேசும்
ஒவ்வொரு சொல்லும்
என் இதயத்துக்குள்
காதல் ராகமாக ஒலிக்கிறது

பறவைகள் பாடும் குரல் போல்
இதயம் காதலின் இசை பாடுகிறது

அன்பை விட
சண்டையே
அதிகம் என்றாலும்
மனம் சலிக்காமல்
தேடுகிறதே
விட்டு விட்டால்
மறைந்து போகும்
என்பதாலோ

இரவில் பேசும் மௌனம் தான்
காதலின் உண்மையான மொழி

கைகள் தொடாமல்
மனங்கள் இணையும் காதலுக்கு
வார்த்தைகள் தேவையில்லை

உன்னுடன் இருக்கும் நேரம்
வாழ்க்கை சரியாக இருக்கிறது
என்று உணர வைக்கிறது

உன் பெயரை கேட்டால் கூட
என் இதயம்
ஒரு பாடல் போலத் துள்ளுகிறது

மூச்சின் சூடு
விரலின் தொட்டு
இரவில் உருவான
கனவின் நீட்சியே