கண்கள் சந்திக்கும் மௌனம்
சொல்லாத காதலை வெளிப்படுத்துகிறது

இதயம் சிலரை
கண்ணால் அல்ல
மூச்சால் நினைத்துக்கொள்கிறது

மூச்சுகளும் நேரம் போல
நிதானமாக கலக்கும்போது
காதல் நேரமற்று ஆகிறது

காற்று தொட்டால் கூட
அவளின் வாசனை
மனதை மயக்குகிறது

காற்று தட்டும்
ஒவ்வொரு முறையும்
நினைவு துளி விழுகிறது

மெதுவாக சேரும் நினைவுகள்
மனதை பாதுகாத்து
உயிர்க்கான உறவாக மாறும்

உன்னுடன்
சில நொடிகள் வாழ்ந்தால்
வாழ்க்கை முழுவதும் போதுமானது

விரல்கள் தொடும் பாதை
மனதின் எல்லைகளையும்
எரித்து விடுகிறது

அனைவரும்
அருகில் இருந்தும்
அனாதைபோல்
உணர வைக்கின்றது
நாம் நேசித்தவரின் பிரிவு

ஒரு பார்வை போதும்
உயிர் முழுக்க
ஒரு உறவாகி விடுகிறது