உன்னோடு சேர முடியாது
என தெரிந்தும் கூட
உன்னை நேசிப்பதை
தவிர்க்க முடியவில்லை

கையில் கையைக் கொடுத்த போது
இதயமும் தானாகவே செல்கிறது

பாரமாய் இருப்பதை விட
கொஞ்சம் தூரமாய்
இருப்பதே மேல்

எத் தொலைவில்
நீயிருந்தாலும்
கண்ணருகே தான்
உன் பிம்பம்
என் நிழலாய்

நீ தொட்டதை நான் உணரும்போது
என் உடல் காதலாகவும்
ஆசையாகவும் உருக்கப்படுகிறது

ஒரு மௌனமான அணைப்பு
ஆயிரம் வார்த்தைகளை விட
ஆழமாக பேசும்

கோடையில் வெப்பமாய்
பருகியும் தீரவில்லை
உன் நினைவின்
தாகம்

நேரம் நிற்கும் அளவிற்கு
உன் கண்களின் ஆழத்தில்
நான் தொலைந்து போனேன்

கனவுகளை காட்டும் கண்கள்
நிஜத்தை விட
உண்மையாக இருக்கும்

நீ எழுதாதபோதும்
பல கவிதைகள்
ரசிக்கின்றேன்
உன் விழிகள்